Italie » Streekproducten

Zongedroogde tomaten echt zongedroogd

irisbruna — Wed, 12 May 2010 12:13:01 +0000

Italianen koken natuurlijk niet graag uit een potje. Als ze geen tijd hebben om de pan met ‘ragu’ uren lang op het vuur te laten pruttelen, dan gaan ze naar la Mamma, die nog wel de hele dag in de keuken kan staan. Voor een aantal zaken wordt een uitzondering gemaakt. Zo zie je vrijwel geen enkele Italiaan zelf de pesto maken of zelf tomaatjes drogen in de zon. Tomaten uit eigen tuin worden wel tot passata gedraaid, waar het hele jaar van gegeten kan worden, maar zelf zongedroogde tomaatjes of tomatenpuree maken wordt wel heel tijdrovend. Dat koopt men dan net zo lief kant en klaar, bijvoorbeeld van populaire merk Sacla.

Gelukkig zijn de zongedroogde tomaten van deze fabriek dan ook echt zongedroogd. Op kilometerlange tafels liggen gehalveerde en gezouten tomaten heerlijk in het zonnetje te drogen, om vervolgens met water en witte wijn gespoeld te worden en onder een lekker laagje olijfolie in de pot te verdwijnen. 12 kilo tomaten zijn er nodig voor 1 kilo zongedroogde tomaten. En eerlijk is eerlijk, dat soort hoeveelheden kan vrijwel geen enkel moestuintje aan.

Calanchi en Pan Ducale in Atri

irisbruna — Mon, 10 May 2010 09:37:48 +0000

Atri is het eerste leuke stadje dat je tegenkomt als je vanuit Le Marche langs de kust afzakt naar Abruzzo. Het bijzondere erosielandschap ‘i calanchi’ rond het stadje is een tochtje landinwaarts zeker waard. Het dorpje zelf heeft een enorme hoeveelheid barretjes, je kan hier in een heuse kroegentocht het beste adres voor cappuccino verkiezen. Ook kan je hier goed het bekendste souvenier van de Abruzzen inslaan: de Pan Ducale. Deze lekkere cake is een tijdje houdbaar, dus zal de reis naar Nederland zeker overleven.

Mostarda, meer jam dan mosterd

irisbruna — Tue, 27 Apr 2010 09:34:55 +0000

Mostarda is een Italiaans woord wat je echt moet kennen. Je zou denken dat het mosterd is, maar zo simpel is het niet. Het zijn vruchten in een zoete siroop met daarin een scherp mosterdextract, te vergelijken met een engelse Chutney. In Noord-Italie is het dé smaakmaker bij Bollito Misto (in bouillon gekookt vlees) en maakt iedere streek en huisvrouw haar eigen versie van deze specialiteit: Mostarda di Mantova, Mostarda di Cremona of bijvoorbeeld Mostarda di Carpi.

Buiten Noord-italie is het erg moeilijke om het levensgevaarlijke ingredient mosterd-extract te krijgen. Het is alleen bij de apotheek verkrijgbaar en op het flesje prijkt een groot doodshoofd. Het schijnt dat je na het maken van Mostarda de potjes enige dagen moet laten staan, omdat anders het mosterd-extract onvoldoende opgelost is en de lucht je gemakkelijk kan bedwelmen. Misschien een leuke titel voor een Italiaanse detective: De Mostarda ontvoering.

De confetti van Sulmona

irisbruna — Sun, 25 Apr 2010 15:19:43 +0000

Sulmona is een gezellig stadje midden in Abruzzo. De grote drukbezochte zaterdagmarkt ligt aan de voet van de indrukwekkende witte toppen van de Apennijnen. Hier kan je uitgebreid proeven van alle streekproducten. Voor de zoetekauw heeft Sulmona nog iets in petto, namelijk het vrolijke suikerwerk waar de stad bekend om is. Deze ‘confetti’ bestaat voornamelijk uit amandelen gehuld in felgekleurd suikerbeslag. Suikerwerk voor bruiloften en de geboorte van een jongetje of meisje zijn het meest gevraagd, maar de kleurige confettibloemen zijn ook een hele leuke meebrenger voor thuisblijvers.

Net iets ten zuiden van Sulmona kan je het natuurschoon van Abruzzo verder verkennen in de mooie Sagittariokloof, een officiele WWF oase. Hier vind je halverwege het extreem blauwe meer van Scanno. Helaas kan je hier niet zwemmen, maar mooi is het zeker!

De leukste slager van Toscane

irisbruna — Fri, 23 Apr 2010 07:13:42 +0000

Volgens Jamie Oliver is Dario Cecchini de leukste slager van Italie. En vele Italiegangers zijn het met hem eens. In het mooie dorpje Panzano in Chianti in Toscane heeft hij een kleine slagerswinkel waar je als je geluk hebt, wordt getrakteerd op allerlei lekkere gratis hapjes en een glaasje wijn. Tegenover het winkeltje heeft Dario nu ook een restaurantje, waar je aan een lange tafel aan kan schuiven en van al zijn lekkers kunt genieten. Het heet heel toepasselijk ‘Solociccia’, wat ‘alleen vlees’ betekent en dat klopt, want het menu bestaat uit vijf vleesspecialiteiten, twee ‘contorni’(bijgerechten), brood, wijn en koffie. Niets kiezen, gewoon proeven!

Solociccia, Panzano in Chianti, ‘s avonds om 19.00 of 21.00 uur, ‘s middags om 13.00 uur

Pasen in Italië

carolien — Tue, 30 Mar 2010 19:14:41 +0000

Komend weekend is het weer Pasen. In Italië luncht men op eerste paasdag (Pasqua) uitgebreid met de hele familie. Traditioneel gezien mag in heel Italië lam zeker niet op het menu ontbreken, vanwege de belangrijke rol die het speelt in de katholieke kerk. Daarnaast kent elke regio zo zijn eigen paasspecialiteiten. In het kookboek van Giorgio Locatelli ‘Made in Italy’ vertelt de kok bijvoorbeeld het verhaal van de Pastiera Napoletana, de traditionele paastaart van de stad Napels. Locatelli: “De combinatie van de ingrediënten lijkt misschien vreemd, maar ze houden verband met de oude Romeinse rite rond het begin van de lente: bloemen, eieren voor nieuw leven, ricotta van de ooien, tarwe en bloem van het land – hoewel men ook zegt dat de taart zoals wij die kennen, door een non in een plaatselijk klooster is ontwikkeld. In een van de vele legenden rond dit gerecht komt een zeemeermin voor, Partenope. Een van de mooiste verhalen is dat ze in de Golf van Napels woonde, en elk jaar aan het begin van de lente tevoorschijn kwam om voor de inwoners van de stad te zingen. In een bepaald jaar wilden ze haar bedanken voor haar liederen en gaven ze haar plaatselijke producten cadeau: ricotta, bloem, eieren, tarwe, geurige oranjebloesem en specerijen. Zij was zo verrukt dat ze alles meenam naar haar koninkrijk onder de zee, waar de goden er een taart van maakten.”

Pasen draait dus ook om de viering van de komst van de lente, vruchtbare grond en het feit dat alles weer gaat groeien en bloeien. Dit verklaart ook het gebruik van eieren met Pasen. Al sinds het begin van de mensheid staan eieren symbool voor het leven en de wedergeboorte. De oude Romeinen begroeven roodbeschilderde eieren op het land waarmee ze hoopten vruchtbare grond en dus een goede oogst af te dwingen. Om elkaar het (eeuwig) leven toe te wensen is men op een gegeven moment de eieren cadeau gaan geven. Tegenwoordig staan weken van tevoren de winkels vol met voor ons doen hele grote chocolade eieren, zeer feestelijk verpakt en met een cadeautje voor de kinderen erin. Kinderen zijn erg nieuwsgierig naar de sorpresa en kunnen niet wachten de kleurige verpakkingen open te maken. Je moet echter wel goed opletten bij het cadeau geven ervan, sommige eieren zijn speciaal voor jongens en andere speciaal voor meisjes!

Uit: ‘Feest in Italië‘ door Carolien Arends-Lolkema (Uitgeverij Pharos, mei 2008)

Zwarte of witte truffels?

irisbruna — Tue, 27 Oct 2009 12:17:37 +0000

De truffel is wellicht een van de meest besproken delicatessen uit Italië. De meeste truffels ter wereld worden hier gevonden, met name in Noord-Italië in Piemonte en in Zuid-Italië in Umbrië en Le Marche. Ook in Frankrijk wordt redelijk veel gevonden. Soms wordt zelfs gedacht dat de truffel uitsluitend Frans is, dit komt waarschijnlijk omdat ze hier de truffel als eerste ontdekten als delicatesse. Een klein deel wordt verder gevonden in minder bekende streken zoals Noord-Spanje en voormalig Joegoslavië. Maar welke truffel is nou het meeste de moeite waard?

Er zijn verschillende soorten truffels, maar het grootste verschil bestaat tussen de witte en de zwarte. De witte truffel is de koningin onder de truffels, met kiloprijzen van wel 3000 Euro. We hebben het dan over de Albatruffel uit Piemonte. Zij is het zeldzaamste en heeft het meest geconcentreerde en verfijnde aroma. De zwarte truffel heeft een langer seizoen, deze is eigenlijk vrijwel het hele jaar te vinden. De wintertruffel heeft hiervan de beste kwaliteit, wat wil zeggen het beste aroma. En zo zou je truffels ook eigenlijk altijd moeten beoordelen: met je neus. Dan haal je meteen alle neppers zoals de Chinese truffel er tussen uit. Maar dan moet je natuurlijk wel een beetje een kenner zijn, dus op naar Italië en proeven!

Aceto Balsamico Tradizionale

irisbruna — Tue, 14 Apr 2009 07:39:21 +0000

Toen we pas op bezoek waren bij iemand uit Modena, een Mudneez zouden ze zelf zeggen, hoefden we niet te raden wat de plaatselijke specialiteiten waren. Ons werd een heerlijke lunch met Cotechino voorgeschoteld, een vette jonge worst die niet vooraf, maar als secondo wordt gegeten.

Daarna werden brokjes parmezaanse kaas ceremonieel bedruppeld met een kostbare Aceto Balsamico. De echte. We zullen vast zeer goedkeurende, blije gezichten hebben gehad, want vervolgens werden we meegenomen naar een hok op zolder waar maar weinig gasten kwamen. Hier werd jarenlang Aceto van het ene naar het andere vat overgebracht voor een perfect resultaat. De vaten zijn verschillend van houtsoort en verschillend van formaat. De verschillende houtsoorten geven verschillen aroma’s af en de verschillende maten hangen samen met de verdamping van vocht, waardoor de smaak steeds geconcentreerder wordt. Wat begint als 350 kilo gekookte druivenmost, eindigt op deze zolder in Modena na 12 jaar als 15 liter echt Aceto Balsamico Tradizionale.

Ons werd het verschil tussen de Aceto Balsamico die je in de supermarkt koopt en de Aceto Balsamico Tradizionale meteen duidelijk. Een fles die je in de supermarkt voor EUR 2,99 koopt, heeft vaak maar 2 maanden in een vat gezeten en de Tradizionale rijpt dus wel 12 jaar op vaten van verschillende houtsoorten. Dat merk je enorm aan de smaak en zeker ook aan de prijs. Een flesje van 0,1 liter kost al snel EUR 40,-. Het kost wat, maar dan heb je ook wat.

Druppel voor druppel wordt deze heerlijkheid gebruikt over natuurlijk parmigiano, maar ook over bijvoorbeeld gepocheerde vis of gegrilde pompoen.

Norcia en zijn Norceria’s

irisbruna — Sun, 22 Feb 2009 14:15:31 +0000

Norcia is een stadje in Umbrie aan de voet van de Monte Sibillini, dat beroemd is om haar keur aan (varkens)vleesproducten.‘Norceria’ is dan ook in heel Midden-Italië een ander woord voor slager. Hier verkoopt men allerlei worsten en andere streekproducten. Omdat Norcia de bakermat is van deze specialiteiten, is er in deze stad een ware concurrentieslag gaande tussen vele Norceria’s. De ene etalage is nog mooier dan de andere en in de zomer breiden de tentoonstellingen zich uit over alle stoepen. In Norcia is het dan ook goed souvenirs kopen: zelden vind je zoveel streekproducten bij elkaar.

Italiaanse kerstsnoeperij

irisbruna — Sun, 14 Dec 2008 15:15:04 +0000

Met kerst snoept men in Italie van de Panettone, een soort kerststol maar dan van luchtig cakedeeg. Deze kerstcake wordt op vele manieren kleurig verpakt en is het favoriete kerstcadeau om aan elkaar te geven vlak voor de kerstdagen. Ook wordt er massaal gesnoept van Torrone, rijkgevulde noga in allerlei smaken. Verder zijn er natuurlijk nog veel soorten chocolade die voornamelijk met kerst gegeten worden. Ook noten en gedroogde dadels en vijgen zijn traditionele kerstverwennerijen, deze schijnen namelijk de vruchtbaarheid te bevorderen. Dus iedereen die volgend jaar een eigen kerstkindeke wil…